ای فرزند آدم

اي فرزند آدم !

اگر خداوند روزي رسان توست ، پريشاني و كوشش بسيار { و حرص بر دنيا } چرا ؟!

اگر آفرينش همه چيزها به راستي از من است ، بخل ورزيدن چرا ؟!

اگر شيطان ، دشمن من { و تو} ست ، غفلت چرا ؟!

اگر حسابرسي و عبور از صراط ، حق است ، مال پرستي چرا ؟!

اگر كيفر خداوند ، حق است ، گناه كردن چرا ؟!

اگر پاداش بهشتي حق است ، سستي چرا ؟!

اگر همه چيز جهان به قضا و قدر من است ، بي تابي چرا ؟!