
قرآن كريم انسان را داراى فطرتى خداخواه و خداشناس معرفى می u200fكند؛ «فطرة اللّه الّتى فطر النّاس عليها لاتبديل لخلق اللّه» تا فطرت او بيدار است، وى خداگرا و خداجوست، و همهu200f ى هستى و دارايى u200fهايش را از او مىu200f داند؛ ليكن گاهى بر اثر غفلت از حقيقت خويشتن، به اسباب مادى دل مىu200f بندد و در نتيجه، از پروردگارش غافل مى u200fگردد و در اين صورت، اگر به سختى و مصيبتى گرفتار شود، نااميد و مضطرب خواهد شد؛ «و اذا أنعمنا على الإنسان أعرض ونئا بجانبه و إذا مسّه الشّرّ كان يؤساً».بنابراين، انسان دو حال دارد: فطرى و عادى؛بر اساس هوشيارى فطرى، چه در آسايش و رفاه، چه در سختى و...
ادامه مطلب